ကုသိုလ္ဆိုသည္မွာ ယူတတ္လွ်င္ ရသည္။ နည္းသည္, မ်ားသည္ ပဓာန မဟုတ္။
လမ္းသြားေနခိုက္ ေစတီပုထိုး ရဟန္း ျမင္လိုက္ရလွ်င္ လက္အုပ္ခ်ီ ကန္ေတာ့ရမယ္။
ဆာေလာင္သူကို မုန္႔ေကၽြးရမယ္။
ဗဟုသုတရွာသူကို ဗဟုသုတေပးႏိုင္တယ္။
ကားစီးေနခိုက္ ေမတၱာဘာ၀နာအလုပ္ လုပ္ႏိုင္တယ္။
လမ္းေလွ်ာက္ေနစဥ္ ၀ိပႆနာသတိပ႒ာန္ ပြားႏိုင္တယ္။
အဓိ႒ာန္ျပဳ၍ အိပ္ရာ၀င္ အိပ္ရာထမွာ တေန႔ ၂-ႀကိမ္ ဘုရား၀တ္ျပဳ၍ ပရိတ္ရြတ္ႏိုင္ၾကတယ္။
စိတ္၀ီထိ ေဇာမ်ား ေစတနာမ်ား အလြန္မေရတြက္ႏိုင္ေအာင္ ျဖစ္ေပၚေန၍ . .
ခဏကေလး ကိေလသာခ်ဳပ္ျငိမ္းမႈကို အထင္မေသးသင့္ေပ။ ရေသာအခ်ိန္မွာ ကုသိုလ္စိတ္ျဖစ္ေအာင္ ေနသင့္လွေပသည္။
( မစိုးရိမ္ဆရာေတာ္ဘုရားႀကီး )