6/27/2012 04:41:00 PM
Wai Yan Linn
လူေတြကေျပာတယ္။ ငါခ်မ္းသာတဲ့တစ္ေန႔ ငါ့မိဘေတြကို ပိုက္ဆံေတြပံုေပးပစ္မယ္။ ပိုက္ဆံပံုေပၚထိုင္ၿပီး သူတို႔ဝယ္ခ်င္တာဝယ္၊ စားခ်င္တာ စားပါေစ။ ငါအခ်ိန္ရွိတဲ့တစ္ေန႔ ငါ့မိဘကိုေခၚၿပီး ကမာၻပတ္ပစ္မယ္။ သူတို႔အသက္ရွင္တုန္း တဝႀကီးေပးေပ်ာ္လိုက္မယ္။
ပိုက္ဆံခ်မ္းသာမယ့္အခ်ိန္ထိ ေစာင့္ရရင္ သင့္မိဘရဲ႕သြားေတြက အစားဝါးႏိုင္ေတာ့မွာ မဟုတ္ပါဘူး။ အခ်ိန္ရွိမယ့္အခ်ိန္ထိ ေစာင့္ရရင္ သင့္မိဘေတြ လမ္းေလွ်ာက္ႏိုင္ေတာ့မွာ မဟုတ္ပါဘူး။ ဟိုဟာျဖစ္၊ ဒီဟာျဖစ္ဖို႔ အခ်ိန္ကိုေစာင့္ေနတဲ့ သားသမီးေတြေၾကာင့္ ဒိတ္လြန္သြားတဲ့ မိဘေတြလည္းရွိၾကပါတယ္။ တကယ္ေတာ့ အေဖအေမကို ဂရုစိုက္ဖို႔ဆိုတာ မခက္ခဲပါဘူး။ ကၽြန္ေတာ္တို႔ရဲ႕ ေန႔စဥ္အခ်ိန္ေလးမွာ ဖုန္းေလးတစ္ခ်က္၊ ေႏြးေထြးတဲ့စကားေလးတစ္ခြန္း၊ အျပဳစုေလးတစ္ခုက သူတို႔ရင္ကို ၾကည္ႏူးမႈေတြနဲ႔ ဆြတ္စိုေစႏိုင္ပါတယ္။
သင့္မွာ ဂရုစိုက္၊ ျပဳစုရမယ့္မိဘေတြရွိေသးလို႔ သင္ကံေကာင္းေနပါေသးတယ္။ ဒါကို သင္တန္ဖိုးထားတတ္ခဲ့ၿပီလား? မိဘေတြက တျဖည္းျဖည္း အိုမင္းလာခဲ့ၿပီ... ေႏြ၊ မိုး၊ ေဆာင္း ဥတုဘယ္ႏွခုကို သူတို႔ျဖတ္ေက်ာ္ႏိုင္ဦးမလဲ? ကိုယ့္ရဲ႕ေရွ႕ဆက္ရက္ေတြကို ဝမ္းနည္းပူေဆြးေနာင္တေတြ မက်န္ခဲ့ပါေစနဲ႔။
"တိုင္းျပည္အတြက္ သစၥာရွိႏိုင္သမွ်ရွိပါ။ အိမ္အတြက္ ဂရုစိုက္ႏိုင္သမွ် ဂရုစိုက္ပါ"
"မိဘကိုဂရုစိုက္၊ ျပဳစုဖို႔ အခ်ိန္ကိုမေစာင့္ပါနဲ႔" တဲ့။
ဂရုစိုက္ျပဳစုတယ္ဆိုတာ ပိုက္ဆံပံုေပးတိုင္း ရႏိုင္တာမဟုတ္ပါဘူး။ မိဘအိုမင္းသြားၿပီ... ပိုက္ဆံေတြေပးေတာ့ သူတို႔ဘာလုပ္ႏိုင္မွာမို႔လဲ? သူတို႔ သိပ္မစားႏိုင္ေတာ့ဘူး၊ သူတို႔ မဝတ္ႏိုင္ေတာ့ဘူး။ ဒီလိုအခ်ိန္မ်ဳိးမွာ မိဘကို ဆပ္စရာအေၾကြးေတြ ဆပ္ေနတယ္လို႔ ပိုမထင္ျမင္ေစခ်င္ပါဘူး။
တကယ္ေတာ့...
သူတို႔လိုအပ္ေနတာက သားသမီးေတြနဲ႔ ေႏြးေႏြးေထြးေထြး ေနရဖို႔ပါ။
သူတို႔လိုအပ္ေနတာက ေႏွးေကြးတဲ့ခႏၶာကိုယ္အတြက္ ေဖးမတဲ့လက္တစ္စံုကိုပါ။
သူတို႔လိုအပ္ေနတာက ဆာေလာင္တုန္း ခြံေကၽြးတဲ့ထမင္းတစ္လုပ္နဲ႔ ေရတစ္ေပါက္ကိုပါ။
သူတို႔လိုအပ္ေနတာက အေဖာ္မဲ့အထီးက်န္ခ်ိန္ အေဖာ္ျပဳမယ့္သူတစ္ေယာက္ကိုပါ။
အေဝးကို ေရာက္ေနတဲ့ သားသမီးေတြ တစ္လတစ္ခါ၊ တစ္ႏွစ္တစ္ခါ.... သူတို႔နဲ႔ ေပါင္းစည္းေတြ႔ဆံုဖို႔၊ ဖ်ားနာတဲ့အခါ ဂရုစိုက္ေႏြးေထြးတဲ့စကားကို အထပ္ထပ္အခါခါ ေျပာဖို႔... ဒါေတြဟာ သူတို႔ရင္ထဲက လိုအင္ေတာင့္တမႈေတြျဖစ္တယ္။
.
